limako's blog
Philosoraptor in Esperanto: Philosoraptor pripensas Esperanto-gramatikon.Dum la lastaj semajno de la aŭtuno, mi trovas min laca. Malgraŭ tio ke mi estas superŝutita per laboro (sed malpli ol ĉe la pli fruaj semajnoj), mi devas trovi ion por amuziĝi (aŭ mi mortigus iu(j)n). Ĉijare, mi trovis "filozofo-raptoron".
Filozofo-raptoro estas bildo kiun oni povas facile trovi senvorte, kaj poste uzi grafikan programon (kiel Inkscape) por aldoni la propran mesaĝon. Estas eĉ retpaĝo kie vi povas simple entajpi la mesaĝojn.
Mi faris bildon unue por sendi amuzan mesaĝon al Hoss: "Ĉu mi manĝu veganan? Aŭ veganon?" Kaj mi poste faris la ĉitiean bildon. Mi scivolas kiajn aliajn demandojn havus filozofo-raptoro pri Esperanto...
Ho! Ankaŭ mi finfine solvis la problemon pri alŝutado de bildoj ĉe la retpaĝaro.
Dum la pasintaj semajnoj, mi tro okupiĝis por kunveni kun la lokaj samideanoj. Ĉisemajne, tial, mi tre ĝojis renkontiĝi kun miaj amikoj. Ni estis sep. Venis nova komencanto de Hampshire College.
Ni kunvenis, kiel kutime lastatempe, ĉe Barts, en la mezo de Amherst. Ĝi estas bona loko ĉar eblas atingi ĝin per aŭtobuso facile de kaj Hampshire College kaj UMass. Ili havas sendratan retkonekton kaj ne plendas se ne ĉiuj aĉetas ion por manĝi aŭ trinki. Mi aĉetis taseton da kafo -- la kafo tie estas bongusta.
Jen kelkaj bildoj de la Aŭtuna Renkontiĝo:
Partoprenis proksimume 50 homoj, el kiu du-trionoj estis usonanoj kaj unu triono tute novaj partoprenantoj. (Kaj, meritas diri ke triono ankaŭ estis homoj de mia loka grupo).
Normando kaj Zdravka organizas ARE.
Ĉe Silver Bay estas labirinto kiun mi eltrovis pasintajare. Lucy kaj mi marŝis laŭ la labirinton denove ĉijare.
Estis multaj bonaj prelegoj, inter ili tre interesa prelego de Tomaso pri la Pakua lingvo: planlingvo kreita por la televida programo Lando de la Perditoj.
Plaĉas pri ARE kaj la bela etoso kaj la interesaj homoj kiuj venas, kiel Esther Schor (profesorino de Princeton kiu verkas libron pri la Esperanto movado) kaj Hoss Firooznia (la redaktoro de nia bulteno). Pri kio ili parolas?
Aperas bonan artikolon pri usonaj sintenoj pri Esperanto ĉe Libera Folio verkita de Tonjo Del Barrio. Mi notis dum la pasitaj kelkaj jaroj ke dekstremuloj provas allogi mokon al homoj kiujn ili ne ŝatas (ekz George Soros) per akuzoj pri Esperantismo. Tre pensiga kaj interesa artikolo kiu montras kion usonaj esperantistoj alfrontas kiam ili konfesas sian esperantistecon.
Post du semajnoj, mi denove iros Esperantujen. Okazos je la 9a ĝis la 12a de oktrobro, la mirinda Aŭtuna Renkontiĝo de Esperanto. Ĝi okazas ĝuste je la momento kiam mi ekkredas ke mi freneziĝos pri la pezaj devoj de la aŭtuno ĉe mia posteno. Tre bonvene estas veturi for de la urbo, vagi sub la belaj arboj, kaj babili afable kun miaj samideanoj. El ĉiuj kongresoj mi partoprenas, mi plej ŝatas ARE.
Bedaŭrinde, ĉijare la mondo fortiras min frue de la renkontiĝo. Mia fakultato havas tuttagan kunsidon lunde, do mi mistrafos la lastan tagon. Malgraŭ tio, mi restos kiel eble plej longe kaj, kun granda suspiro, mi revenos al la "vera mondo".
Ankoraŭ eblas aliĝi al la kongreso!
Mi provis Duan Vivon dum la pasinta semajno. Ĝi malmulte plaĉis al mi. Ĝi ofte estis kiel fantomejo. Mi supozas ke, se mi pretis labori je ĝi dum pli da tempo, mi komprenus pli bone kiel ĝi funkcias, sed mi neniam havis la senton ke mi komprenis kie mi estis aŭ ke mi povis navigi de unu loko al alia. Oni povas klaki ligilojn ĉe retpaĝo kiu alportos vin de unu loko al alia, sed en la sistemo mem, ne estas memevidenta kiel rilatas unu loko al alia.
Mi renkontis samideanojn kelkjfoje. Kelkajn mi konis antaŭe kaj kelkaj estis novaj. Kvankam eblas babili voĉe, estis teruraj eĥoj, do teksta babilado estis pli utila. Eblas ankaŭ diversmaniere gesti, sed neniu ŝajnas uzi tion.
Oni povas elspezi multajn horojn por krei lokon kun interesa pejzaĝo kaj prizorgi la aspekton de la ludanto mem. Sed, finfine, dum la plejmulte da tempoj, la lokoj ŝajne estas senhomaj. Eĉ fantomoj mankas.
Mi scias ke kelkaj homoj ege ŝatas siajn spertojn de Dua Vivo, sed mi dubas ke mi reiros ofte.
Mi vidis hodiaŭ, ne hazardan Esperantaĵon, sed hazardan redaktoraĵon.
Mi pasis du semajnojn ĉe la la virgulinaj insuloj sen ia Esperanto-agado. Eble iam mi ekscios kiel starigi ion tie, sed mi ankoraŭ ne scias kiel eki ion.
Dum kelkaj jaroj, mi vojaĝas al la insulo "St. Croix" dum kelkaj semajnoj de la somero. Mi tie faras sciencajn esplorojn kun kolego de apuda kolegio. Mi jam esploris kelkfoje, sed sukcesis trovi nenian spuron de Esperanto-agado tie. Kion fari? Plaĉus min organizi Esperantan kurson tie, sed mi havas nenian ideon kiel komenci tion. Mi restas tie nur dum du semajnoj, do mankas tempon organizi ion kiam mi alvenos, sed mi ne scias kiel organizi ion antaŭ ol mi iros. Ĉu iu havas ideon kiel komenciĝi kiam estas nek kokino nek ovo?
Mi pasis kelkajn minutojn hodiaŭ por esplori la eblecon ke E-USA povus organizi permeson por vojaĝi al Kubo por la Universala Kongreso venontajare. La unuon de la registaro kiu regas tion havas paĝon kiu klarigas la politikon. Estas sufiĉi komplika. Mi trovis PDF dosieron kiu klarigas la 12 kategoriojn de permesita vojaĝado. Verŝajne la plej taŭga por E-USA estas "X.
Sorry -- this isn't what you're thinking. This is not about a new translation. Recently, I reread some of the Harry Potter books and was struck by the similarity between Esperantujo and the wizarding world of Harry Potter. I thought I might play out the analogy a bit to see if it might help non-Esperanto-speakers understand what the Esperanto community is like.
