Esperanto-USA

This version of the EUSA website is no longer being updated. It will remain available for a short time for people to migrate materials to the new site as necessary and then will be shut down.

Esperanto-USA (E-USA) is a non-profit organization of Esperanto speakers and supporters of Esperanto in the United States. The League seeks to increase understanding of Esperanto and the world language problem. We invite you to join our community!

In addition to this website, Esperanto-USA operates an on-line bookstore, a Newsletter, and an annual congress for Esperanto speakers. Members receive significant benefits, including the newsletter and discounts at the bookstore and the annual congress.

Click here to learn more about this site, part of our community-editable book about how to use the site.

We'll send you more information about learning and using Esperanto, including the first lesson of our free ten-lesson introductory language course, if you fill out this brief form. If possible, please provide both an e-mail address and a street address. If you are outside the United States, or would prefer an electronic version of the course, you can request the free e-mail version.

In The Jewish Week, Tom Eccardt's Esperanto activity is featured in an article called Dr. One-Who-Hopes:

On Wednesday evenings, Tom Eccardt pulls his bike up to the curb at Park Avenue and 21st Street, takes off his helmet and enters a small deli called Emma’s Dilemma. Inside, he peels off his jacket like Clark Kent, exposing a bright green T-shirt emblazoned with one word, one mission: ESPERANTO.

Srikanth Reddy's poem Fundamentals of Esperanto is today's (June 15th) poem at ArtBeat on PBS. It's also available through the Poetry Foundation's Chicago Poetry Tour.

I would love to attend this program, but it's a bit of a schlep from north Jersey.

The Spring 2009 issue of Pakn Treger, published by the National Yiddish Book Center, in Amherst, MA, has listed the following in its calendar:

Sunday, October 25th - Talk
The Universal Language: Zamenhof, Jews and the Making of Esperanto

This page provides descriptions and links for regularly occurring Esperanto events that USEJ members might be interested in attending. Our events calendar lets you know what events are coming up, but hopefully this web page will give you a better idea of what the events actually are like.

Esperantoland is kind of like the village of Brigadoon: it pops up for a few days here and there, wherever Esperanto speakers gather. For a weekend or a week, or in some cases for several weeks, you can immerse yourself in Esperanto by attending one of the many Esperanto events held regularly around the world. These events can be a way to find out about other cultures, to meet people from other countries and start friendships that will last a long time, or just have fun by playing games, going to concerts, and hanging out with kids from other cultures but without any language barriers.

Mi unua tasko kiel nova Estrarano de Esperanto-USA estis starigi Esperanto-klubo ĉe mia lernejo en Holyoke, MA kie mi instruas je la 5-a grado. Miaj studentoj multe entusiasmiĝis kiam mi informis ilin pri mia vizito al Santa Luisa. Mi klarigis iomete pri Esperanto kaj ili kriis, "Mi volas lerni tiun lingvon" (fakte, ili kriis "I want to learn that language")...mi tordis iomete la brakon de mia ĉefo kaj ricevis permeson komenci dum unu horo post la lerneja tago. Mi komencos la proksiman mardon, la 2-an de junio...

Se iu havas utilan materialon kiun mi povas uzi, bonvolu sendi al sjwinberg ĉe gmail.com.

José Antonio Vergara, estrarano de la Universala Esperanto Asocio, salutis la Landan Kongreson:

Mi havas la ghojon havi tre bonajn amikojn kaj konatojn che la usona esperantistaro, kaj kun kelkaj ech kunlaboris por nia komuna idealo, dum mi ghuis ilian eksterordinaran gastigemon kaj bonkorecon. Mi forte admiras ilian decidon uzi kaj subteni Esperanton, malgrau chiuj antaujughoj kaj shajna senutileco. La lojaleco al la ideoj je kiuj ni kredas estas tio kio igas nin veraj homoj.

Mi do varme salutas vin chiujn, kaj esperas iam en estonteco denove viziti tiun grandan landon.

Lee Miller

Tim Westover

Alvenis malmultaj provoj al nia lastfoja poezia defio. Poezio alportas novajn defiojn por la tradukanto—ne nur oni devas zorgi pri senco kaj tono, sed pri rimo kaj ritmo. Tamen malgraŭ obstakloj (kaj foje pro obstakloj) floras la poezio, eble en nia lingvo eĉ pli, ol en naciaj lingvoj.

Dankon al RW, GB, HF, kaj LM, kiuj alfrontis la taskon kaj sendis siajn tradukojn de “In Flanders Fields” (verkis John McCrae en 1915).

La proponita poemo havas jamban metrikon (neakcentita silabo sekvata de akcentita silabo; verso finiĝas per akcentita). Tradukonte poemon en Esperanton, oni devas decidi, ĉu sekvi la saman metrikon, kiel en la originalo, aŭ ĉu alpreni novan metrikon, kiu eble havas similan karakteron al la originalo sed estos pli “Esperanta”. Jamba metriko estas fremda al la Esperanta parolritmo, sed ĝi estas ofta en la poezio pro influo de aliaj poeziaj tradicioj. Tradukanto, kiu volas redoni la jamban metrikon de “In Flanders Fields” en Esperanto, havas malfacilan taskon, ĉar la reguloj de Esperanto permesas, ke la jamba verso finiĝu per pronomo, prepozicio, mallongigita substantivo, aŭ manpleno de aliaj vortetoj (ĉi, ĉu, la). El tiuj elektoj, elizado de substantivoj plej facilas, sed tio eblas nur ĉe nominativaj, singularaj substantivoj. Tial ni legas en la tradukoj, ke Flanders fields transformiĝas al flandra kamp’ kaj poppies al papavar’ aŭ simple la papav-flor’. Malgraŭ tiuj defioj, la tradukintoj elektis sekvi la ritmon de la originalo. Abundas en la tradukprovoj apostrofoj.

Niel Blonstein: Neil BlonsteinNeil Blonstein afiŝas ĉe Libera Folio, la plenan tekston de prelego de Humphrey Tonkin ĉe NovJorko pri la Unuiĝintaj Nacioj. Sube trovu fragmenton.

De tempo al tempo proponoj leviĝas pri uzo de la angla lingvo, laŭ argumento, ke la angla nun atingis tian pozicion en la mondo, ke ĝi fariĝis norma lingvo por internacia komunikado; sekve oni povus tute simple forlasi la malnovan lingvan sistemon kaj transiri al la angla ekskluzive. Sed tio donus simbolan superecon al la anglalingvaj landoj, precipe Usono, kiu verŝajne ne estus akceptebla al la ceteraj membroj. Krome, kial ŝanĝi la ekzistantan lingvan reĝimon kiam efektive la lingvo, en kiu oni faras la veran laboron, estas ĉiuokaze la angla? Prefere toleri la nunan sistemon de ses lingvoj (eĉ se ĝi alte kostas), ĉar tio konservas nacian prestiĝon, kaj daŭrigi la veran laboron per la angla. Tiel oni konservas la simbolan multlingvecon dum oni transiras al la duonkaŝa unulingveco.

Kaj Esperanto? Eĉ se oni oficialigus ĝin, estas dubige ĉu en mallonga daŭro ĝi povus pli efike funkcii ol nun funkcias la angla. La nuna sistemo, kvankam malekvilibra, kontentigas la alte edukitajn diplomatojn kaj stabanojn, kiuj ofte atingis siajn altajn poziciojn dank’ al sia supereco en la angla lingvo. Proponante Esperanton, oni proponas, ke tiuj, kiuj regas la sistemon, abdiku sian pozicion de supereco – situacio politike nerealigebla.

Legu la tuton ĉe Libera Folio.